मौन

म जति लेखुँ, अपुरो छन् मेरा भावहरू
म जति कोरुँ, त्यति नै अधुरा छन् तिम्रा तस्वीरहरू
म जति बयान गरुँ, त्यति नै कम छन् मेरा शब्दहरू
म जति बिर्सु त्यति नै ताजा छन् तिम्रा यादहरू

सायद म भित्रका आवाजहरूले हरेक पल तिम्रो अस्तित्व खोजिरहेछन्
मेरो हरेक स-साना खुशीहरूलाई बटुलेर हिँडिरहेकी तिमी
र शून्यझैँ बिलाएको म
हरेक शून्यतामा तिम्रै नामको धुन हरपल गुन्जिरहेछ
सायद त्यो शून्यताको मूल्य जीवनका कुनै परिस्थितिले मलाई बोध गराउनेछ
तर तिमी बिना मेरो शून्यता, मेरो मौनताको अर्थ के?

मेरो शब्दको अर्थ तिमी
मेरो कविताको लय तिमी
मेरो सुख–दुःखको सहारा तिमी
मेरो रंगीन संसारको एकमात्र पात्र तिमी
तिमी एक संघर्ष

तिम्रो परिभाषा केवल मेरो सम्झनामा मात्र छ सायद
तिम्रो अस्तित्व मेरो कल्पनामा मात्र छ सायद
तिमी मेरो जीवनको यस्तो कविता हौ
जो सधैँ अपूर्ण रही रहनेछ
अनि म सधैँ तिम्रो लागि शब्दहरू सिर्जना गरिरहनेछु
म तिम्रो लागि सधैँ गुनगुनाइरहनेछु |